W tamtym trudnym czasie wydawało mi się to nie do udźwignięcia.

Następnego dnia rozmawiałam o tym z Alicją, wydawczynią Natuli i moją przyjaciółką. W pewnym momencie zapytała:

– A czy myślałaś kiedyś o porodzie domowym? To pytanie dało mi nową perspektywę.

Zaczęłam szukać położnej i trafiłam na Dorotę Fryc – położną z ponad trzydziestoletnim doświadczeniem, doktoratem, a co ważniejsze – z ogromną wiedzą i spokojem. Spotkałyśmy się i od razu poczułam, że to „ta osoba”. Dająca wiedzę, poczucie bezpieczeństwa, a także zrozumienie, zaufanie i ciepło – wszystko to, czego potrzeba w tak intymnym momencie życia, jakim jest poród.

Poprosiłam Dorotę o przygotowanie umowy porodowej. W tym samym czasie zadzwoniła do mnie Alicja:

– I jak, znalazłaś już położną?
– Tak, Dorotę Fryc – odpowiedziałam.
– Ola! To niesamowite! Przecież ja właśnie z nią rozmawiałam o… napisaniu dla nas książki o ciąży!

Pojechaliśmy z mężem do Doroty i podpisaliśmy dwie umowy – na poród i na książkę. A to wcale nie koniec tej historii…

Podczas podpisywania umowy Dorota zapytała o moje samopoczucie. Przyznałam szczerze, że czuję się średnio. Mieliśmy już prawie podpisaną umowę na dom, ale właściciel w ostatniej chwili się wycofał. Dorota na to:

– A wiecie co? Właściciel drugiej połowy mojego bliźniaka właśnie go sprzedaje. Może chcecie zobaczyć?

I tak właśnie oprócz redaktorki i pacjentki zostałam również sąsiadką Doroty. Moje porody były piękne i bez komplikacji. Zaś książka „Ważne! Ciąża” rodziła się w Natuli przez pięć lat, wraz ze mną jako mamą w kolejnej ciąży.

Ma dwie matki (drugą autorką jest Katarzyna Oleś, którą znacie z „Porodu naturalnego” i „Pępka”) i wiele akuszerek. Mogę Wam powiedzieć, że choć „poród” tej książki był długi, to warto było podjąć ten wysiłek. Chciałabym, żeby wszystkie ciężarne mogły ją przeczytać. Znajdą bowiem w autorkach życzliwe i mądre towarzyszki, wspierające narodziny swoich dzieci i siebie, jako matki. Tak jak ja znalazłam.

Ola, redaktorka Natuli

„Ważne! Ciąża”.

To merytoryczny poradnik, który napisałam wraz z Katarzyną Oleś dla rodzin spodziewających się dziecka. Książka przeprowadzi kobietę, mężczyznę, rodzinę przez cały okres ciąży w głęboko ludzki i holistyczny sposób.

Nie bałyśmy się żadnego tematu. Chciałyśmy, byś znalazła w niej odpowiedzi na najbardziej intymne pytania. Poruszyłyśmy tematy dotyczące zmian ciążowych – z poziomu ciała i psychiki, ale też omawiamy odżywianie, aktywność fizyczną i seks.

Książka jest dostępna już w sprzedaży. Więcej o niej możesz przeczytać tutaj.

fot. Anna Krawczyńska

Artykuł W końcu ukazała się moja książka „Ważne! Ciąża” pochodzi ze strony Dorota Fryc | Spotkania Położnicze.

Cóż ostatnie dyskusje, dotyczące miejsca NATURY w praktyce położniczej sprowokowały we mnie wiele myśli i refleksji. Poczułam się też wywołana do odpowiedzi. Na kanwie tego wszystkiego powstało to nagranie „Jaka jest natura NATURY”? Porozmawiamy o tym:

• O co nam chodzi i do czego się odwołujemy gdy mówimy o „naturze”?
• Co tak naprawdę o niej wiemy i czym nazywamy naturę?
• Co jest naszym punktem odniesienie, gdy myślimy o naturze? Czy jest ona dla nas czymś osobowym, pojęciem, czy jest procesem?
• Czym jest natura, gdy mówimy o niej w kontekście porodów, położnictwa, kobiety, noworodka, porodu domowego?

Dziś doświadczamy ogromnej polaryzacji, która zaczyna dzielić środowisko na szpitalnie i nieszpitalne. W filmie przedstawiam mój ogląd dotyczący tych wszystkich aspektów. Są to moje refleksje, nie musisz się z nimi zgadzać. Jak obejrzysz i wysłuchasz, a będziesz mieć ochotę na rozmowę, to zapraszam do kontaktu.

Niestety nie wyszło udostępnienie ekranu, co zobaczyłam już po zakończeniu nagrania. Dlatego dla chętnych udostępniam prezentację w PDF, która poprowadzi Cię w oglądaniu i słuchaniu. Pytania, które zadaję, zadawałam przez wiele lat sobie. Odpowiedzi nie są ostateczne, bo przecież my się zmieniamy i wszystko wokół. Weź z tego co Ci potrzeba, a resztę zapomnij.

Artykuł Video: Jaka jest natura NATURY? pochodzi ze strony Dorota Fryc | Spotkania Położnicze.

Prawidłowy mechanizm rodzenia się główki dziecka jest uwarunkowany min. ciałem kobiety czyli jej:

• miednicą kostną,
• układem mięśni dna miednicy,
• mięśniami lędźwiowymi,
• więzadłami i ich stanem,
• stanem powięzi,
• kręgosłupem,
• przeponą i wielu innymi strukturami anatomicznymi oraz procesami biochemicznymi
• jak również możliwościami adaptacyjnymi główki płodu, które wcale nie są małe.

Cały poród odbywa się we wnętrzu ciała matki. Czasami jest nam trudno sobie wyobrazić co tam się dzieje, a dzieje się bardzo dużo. Matka i dziecko wykonują ogromną, wspólną pracę, którą wieńczy ich pierwsze spotkanie oko w oko. Główka w kanale rodnym dokonuje czterech zwrotów:

• przygięcia, które zachodzi w próżni ( I zwrot),
• rotacji, która zaczyna się na granicy próżni i cieśni, w czasie, której główka dziecka rotuje szwem strzałkowym z wymiaru poprzecznego, poprzez jeden z wymiarów skośnych do wymiaru prostego; przy czym ciemiączko małe, które jest w kształcie trójkąta, kieruje się pod spojenie łonowe (II zwrot),
• odgięcia gdy wyłania się na zewnątrz (III zwrot);
• zwrotu zewnętrznego – obrót twarzyczką do jednego z ud matki, który podyktowany jest rotacją barków, które rotują – naśladując główkę swoim wymiarem międzybarkowym z wymiaru poprzecznego, poprzez skośny, aby osiągnąć w dnie miednicy wymiar prosty.

Pomocne w wykonaniu pracy porodowej tego wyjątkowego tandemu jaki jest mama i dziecko, są pozycje wertykalne (TU możesz kupić kurs online, a TU stacjonarny), ruch i przyjmowanie przez matkę pozycji, które wybiera zgodnie z odczuciami płynącymi z jej ciała. Oczywiście my jako położne możemy podpowiadać różne rozwiązania kobiecie, ale decyzję finalną należy pozostawić jej. Jeżeli poród jest prawidłowy i nie występuje żadne ryzyko, to nawet przy makrosomicznych płodach poród ma duże możliwości odbyć się w sposób naturalny bez negatywnych
konsekwencji dla matki i dziecka, a szczególnie bez wystąpienia dystorcji porodowej (TU możesz kupić kurs online na temat dystocji barkowej).

Jeśli oczekujemy postępu porodu w postaci:

• zstępowania główki dziecka w drogach rodnych,
• dobrego stanu matki i dziecka w trakcie porodu i po nim,
• rozwierania się szyjki macicy,
• dobrego przygotowania mięśni dna miednicy i zachowania tkanek krocza w ciągłości to pozwólmy matce poruszać się i wybierać inne pozycje niż leżąca.

Pamietajmy, że to kobieta rodzi i ona czuje, w której pozycji będzie jej najłatwiej radzić sobie z oddychaniem, bólem i emocjami. Najczęściej też będą to pozycje, pomagające dziecku w dostosowaniu się do kanału rodnego matki. Prowadząc w ten sposób poród, będziemy
czasami zaskoczeni jak może być on łatwy dla rodzącej i malucha, a dla nas jak bardzo satysfakcjonujący.

Czy pozycje wertykalne są panaceum na każdą trudność porodową? Nie, ale są niezmiernie pomocne. Pozwalają też matce i położnej powiedzieć sobie: „Zrobiłam wszystko co było możliwe, a teraz musi wkroczyć zaawansowana medycyna.” To daje poczucie wykorzystania
wszystkich naturalnych możliwości, sprawczości i braku smutku związanego z utratą wizji porodu.

#mechanizmporodugłówkipłodu #poródnaturalny #poróddrogaminatury
#adaptacjagłówkipłodu #pozycjewertykalne #poródaktywny #ruchwporodzie

Artykuł Video: Mechanizm rodzenia się główki – info w pigułce pochodzi ze strony Dorota Fryc | Spotkania Położnicze.

Czy wiesz jak można określić odległość między guzami kulszowymi ? Opis tej czynności można znaleźć w książce Iny May Gaskin „Duchowe położnictwo”.

Wystarczy dłoń badającego zwiniętą w pięść przyłożyć pod spojenie łonowe kobiety (NIE WKŁADAMY DO POCHWY). Jeśli nasza pięść swobodnie mieści się pomiędzy kośćmi badanej kobiety to możemy domniemywać, że odległość pomiędzy guzami kulszowymi wynosi 8 lub więcej centymetrów.

Problem w zrozumieniu wynika czasami z nieróżnicowania dwóch struktur miednicy kostnej:

• kolców kulszowych oraz
• guzów kulszowych

Natomiast odległość między kolcami kulszowymi – czyli długość linii „0”, jest jednocześnie wymiarem poprzecznym płaszczyzny cieśni i wynosi 10,5 cm.

Jeśli odległość pomiędzy guzami kulszowymi jest prawidłowa – miednica nie jest ścieśniona w wymiarze poprzecznym, to ponownie możemy domniemywać, że i odległość pomiędzy kolcami kulszowymi jest prawidłowa. Wszystko to co powyżej jest badaniem i informacją dodatkową, pomagającą w kwalifikowaniu kobiety do porodu drogami natury i/lub do porodu w warunkach domowych.

Przy użyciu innych prostych narzędzi (min. Chwytów Leopolda) możemy określić występowanie lub brak dysproporcji matczyno – płodowej. Przy istniejących wątpliwościach należy pogłębić diagnostykę.

Artykuł Czy miednica kostna kobiety jest prawidłowa i co mają do tego guzy kulszowe? pochodzi ze strony Dorota Fryc | Spotkania Położnicze.

Naturalne metody łagodzące ból porodowy nie zaburzają fizjologii rodzenia, nie wywołują również żadnych skutków ubocznych ani u rodzącej, ani u dziecka. Właśnie dlatego, mimo powszechnej dostępności znieczulenia zewnątrzoponowego, każda rodząca powinna dowiedzieć się, jakie naturalne metody uśmierzania bólu porodowego ma do dyspozycji. Obok aktywności ruchowej, stosowania technik relaksacyjnych czy immersji wodnej, kluczową rolę odgrywa również prawidłowe oddychanie w czasie porodu naturalnego.

Dlaczego właściwe oddychanie w czasie porodu jest tak ważne?

Techniki oddychania, obok wertykalnych pozycji porodowych i opieki nad noworodkiem, są jednym z najważniejszych zagadnień omawianych w szkole rodzenia. Nic dziwnego. Choć oddech jest naturalnym procesem fizjologicznym człowieka i na co dzień nie wymaga od nas żadnych specjalnych przygotowań, może znacząco wpłynąć na przebieg porodu naturalnego. Jeśli będziemy stosować techniki oddychania, skurcze z pewnością będą mniej bolesne. To jednak nie jedyne korzyści płynące z prawidłowego oddychania w czasie porodu.

Stosując techniki oddechowe:

• dotleniamy dziecko – macica w czasie porodu uciska na naczynia krwionośne, w konsekwencji czego zmniejsza się dopływ tlenu. Oddychając, możemy wyrównać tę różnicę.
• zmniejszamy napięcie mięśni – gdy wdychamy powietrze, mięśnie mimowolnie się napinają, gdy wydychamy – rozluźniają się. Dzięki temu mamy kontrolę nad całą sytuacją, jesteśmy pewniejsze siebie.
• przyspieszamy akcję porodową – w czasie skurczów zwiększa się rozwarcie szyjki macicy, a głęboki oddech w trakcie porodu może ten proces przyspieszyć.

Jak prawidłowo oddychać w czasie porodu?

W czasie porodu najefektywniejsze jest oddychanie przeponowe (zwane również oddychaniem dolnożebrowym), w którym ruchy oddechowe skoncentrowane są w okolicach dolnych żeber. Oddech torem przeponowym jest znacznie głębszy od tego, którym posługujemy się każdego dnia – dzięki niemu mama i dziecko w czasie porodu są znacznie lepiej dotlenieni, a rodząca ma większą kontrolę nad przebiegiem porodu.

Oddychanie przeponowe – ćwiczenie

Oddychanie torem przeponowym nie jest trudne, jednak opanowanie tej sztuki wymaga od nas nieco cierpliwości. Ćwiczenia należy zacząć już w czasie ciąży i wykonywać je nawet kilkukrotnie w ciągu dnia. Usiądźmy na piłce (plecy wyprostowane, nogi szeroko, stopy stabilnie oparte o podłoże) i stosujmy następujący schemat oddychania: głęboki wdech nosem (liczymy do dwóch), długi wydech ustami (liczymy do czterech). W tym czasie trzymajmy prawą rękę na przeponie, lewą na brzuchu.

Jak oddychać w czasie skurczu?

Tor przeponowy to sposób oddychania, który jest przydatny szczególnie w przerwach międzyskurczowych – zarówno w pierwszym, jak i drugim okresie porodu naturalnego. Gdy skurcze będą już bardzo intensywne, warto oddychać torem przeponowym jedynie na początku i końcu skurczu. Na szczycie z kolei oddech powinien być szybki i powierzchowny (przypominający dmuchanie świecy – tak, jakbyśmy chciały kołysać płomień oddechem, ale go nie zgasić). Intuicyjnie większość kobiet na tym etapie akcji porodowej wstrzymuje oddech, ale nie należy tego robić. Świadome oddychanie nie tylko pozwoli bowiem złagodzić ból, ale też sprawi, że akcja porodowa będzie przebiegała znacznie szybciej.

autor: Sandra Habrych

Artykuł Oddychanie w czasie porodu – jak oddychać torem przeponowym? pochodzi ze strony Dorota Fryc | Spotkania Położnicze.

„Jest to proces swoistej emancypacji zawodowej, której na początku położna podlega niemal nieświadomie – od pracownika merytorycznie i intelektualnie podległego, do samodzielnego, wysoko wykwalifikowanego profesjonalisty”.

Artykuł Poród domowy w doświadczeniu położnej pochodzi ze strony Dorota Fryc | Spotkania Położnicze.

Ostatnie tygodnie ciąży to trudny czas dla przyszłych mam. Z jednej strony dokucza im wiele ciążowych dolegliwości, z drugiej – są zniecierpliwione i podekscytowane. Do pierwszego spotkania z dzieckiem zostało przecież tak niewiele czasu! Ten magiczny moment poprzedzi jednak kilka, a może nawet kilkanaście godzin narastających skurczy porodowych. Jak poradzić sobie z towarzyszącym im bólem, nie zaburzając jednocześnie fizjologii porodu naturalnego?

Czym jest poród naturalny?

Odpowiedź na to pytanie wydaje się być oczywista. Większość z nas uważa, że poród naturalny to każdy poród zakończony urodzeniem się dziecka kanałem rodnym, a nie operacyjnie (jak ma to miejsce w przypadku cesarskiego cięcia). Warto jednak wiedzieć, że definicja porodu naturalnego w rzeczywistości jest dużo szersza. Poród naturalny jest bowiem porodem fizjologicznym (czyli takim, który rozpoczął się samoistnie między ukończonym 37. a 42. tygodniem ciąży) z aktywnym udziałem rodzącej i bez ingerencji z zewnątrz (lub z minimalną liczbą niezbędnych interwencji, takich jak m.in. nacięcie krocza). Poród taki przebiega również z poszanowaniem procesów fizjologicznych, a zarówno matka, jak i dziecko, czują się po nim dobrze i są zdrowi. Poród naturalny jest celem wielu z nas, a największe szanse na jego przeżycie mają ci rodzice, którzy przygotowują się do niego świadomie przez całą ciążę. Także do towarzyszącego mu bólu.

Dlaczego ból porodowy jest tak ważny?

Ból porodowy ogrywa bardzo ważną rolę w porodzie naturalnym. Delikatne skurcze macicy stają się coraz silniejsze, rozwarcie szyjki macicy postępuje, by pod koniec pierwszej fazy porodu osiągnąć do 6 cm. Druga faza porodu wiąże się już ze znacznie intensywniejszymi doznaniami – skurcze porodowe są już dużo bardziej bolesne, trwają coraz dłużej (nawet do 90 sekund). Pod koniec tej właśnie fazy – niczym gwałtowna burza – nadciąga kryzys siódmego centymetra. To przełomowy moment w porodzie naturalnym. Szyjka macicy nie jest jeszcze w pełni rozwarta, skurcze i ból nasilają się, dlatego rodząca kobieta bywa przerażona i przekonana, że nie będzie w stanie wytrzymać kolejnych skurczy. Na tym etapie część z nas prosi o podanie znieczulenia zewnątrzoponowego, które pozwoliłoby całkowicie wyeliminować ból porodowy. Nie jest to jednak najlepsze rozwiązanie.

Ból w porodzie naturalnym – jak go zredukować?

Znieczulenie zewnątrzoponowe może mieć negatywny wpływ na przebieg porodu. Pamiętajmy, że ból, który odczuwamy w czasie porodu, jest bardzo ważnym nośnikiem informacji (podpowiada nam m.in., jaka pozycja będzie dla nas najodpowiedniejsza). Nie dążmy do tego, by go całkowicie zlikwidować – zamiast tego postarajmy się go ograniczyć. Dzięki temu ból, nawet ten najintensywniejszy, będzie nam służył, a my nie stracimy kontroli nad swoim ciałem. Korzystajmy z naturalnych metod łagodzenia bólu porodowego – technik oddechowych i relaksacyjnych, aktywności, masaży, immersji wodnej, aromaterapii czy hipnozy porodowej. Choć pod koniec porodu trudno będzie nam uwierzyć w niezwykłą moc naszego ciała, zmieni się to, gdy nagle zaleje nas fala ulgi, szczęścia i spokoju – po urodzeniu dziecka.

autor: Sandra Habrych

Artykuł Poród naturalny – dlaczego NIE warto WALCZYĆ z bólem porodowym? pochodzi ze strony Dorota Fryc | Spotkania Położnicze.

Powiedzmy, że potrzebujesz rady, która pomogła by Ci odbyć poród, gdziekolwiek by to miało być. Moja najkrótsza odpowiedź jest taka: Pozwól Twojej małpie zrobić to (rada ta działa dla każdego fizycznego zajęcia, czy to jest spływ tratwą, taniec, nurkowanie, czy poród).

Pozwolenie ssakowi w Tobie wykonać pracę porodu jest powiedzeniem „nie” zbyt zajętemu umysłowi, tak by nie kolidował z mądrością Twojego ciała. By zobrazować to pojęcie przytoczę pary rzeczy, których człekokształtne nie wykonują podczas porodu, a które wykonują kobiety i co może być przeszkodą porodową:

• małpy nie myślą o technice jako o czymś niezbędnym do porodu,
• nie zamartwiają się, że ich ciała są niewystarczające,
• nie wykonują obliczeń matematycznych, by spekulować ile czasu poród może trwać,
• rodzą przyjmując pozycję, w której czują się najlepiej, a nie taką którą poleca się im przyjąć,
• nie są zażenowane, gdy wydają pewne dźwięki.

Jak możesz to zrobić?

Sądzę, że bardzo pomaga przygotowanie mentalne i pozwolenie sobie na bycie trochę „dziką”, niekonwencjonalną.

Dobrze jest też zaakceptować podobieństwo, które – chcemy, czy nie – funkcjonuje pomiędzy rasą ludzką, a człekokształtnymi i dotyczy też fizjologii porodu.

Artykuł Pozwól Twojej małpie to zrobić pochodzi ze strony Dorota Fryc | Spotkania Położnicze.

Każda kobieta instynktownie wybiera najwygodniejszą dla siebie pozycję porodową. Jedne rodzące spacerują i tańczą, inne wolą klęczeć, kucać i kręcić biodrami. W ten sposób nasze ciało podpowiada nam, jaka pozycja dla nas i naszego dziecka w danym momencie jest najodpowiedniejsza. Sprawdźcie, które pozycje wpływają na sprawniejszy przebieg akcji porodowej.

Pozycje wertykalne – dlaczego są najkorzystniejsze dla matki i dziecka?

Pozycja horyzontalna, czyli leżąca, jest najlepsza z punktu widzenia osób przyjmujących poród naturalny, jednak najgorsza dla samej rodzącej. Na przesuwające się w dół kanału rodnego dziecko nie działa siła grawitacji, dlatego parcie często jest znacznie utrudnione. Przeciwieństwem pozycji horyzontalnej są pozycje wertykalne, czyli wszystkie pozycje, w których rodząca kobieta jest częściowo lub całkowicie spionizowana. Do zalet rodzenia w pozycjach wertykalnych zaliczyć można:

• szybsze rozwieranie się szyjki macicy,
• ułatwione oddychanie, a w konsekwencji lepsze dotlenienie dziecka,
• skrócenie czasu i wzrost dynamiki porodu,
• większą swobodę ruchu,
• mniejsze ryzyko pęknięcia krocza.

Wertykalne pozycje porodowe w pierwszym okresie porodu

W pierwszej fazie porodu skurcze są już regularne, ale występują rzadziej niż co 5 minut. Jeśli czujemy się na siłach i nasz stan zdrowia na to pozwala, bądźmy aktywne. Na tym etapie najlepiej sprawdzi się:

• powolne spacerowanie,
• taniec z partnerem (dłonie oparte o kark partnera, plecy pochylone) – ułatwia to pracę macicy,
• kołysanie biodrami na piłce (z szeroko rozstawionymi nogami) – zwiększa powodzenie wstawienia się główki dziecka w kanał rodny.

W drugiej fazie porodu, gdy skurcze są dużo intensywniejsze, a przerwy między nimi coraz krótsze, warto przyjąć:

• klęk podparty (na piętach, dłonie oparte o podłogę) – zwiększa nacisk główki dziecka na szyjkę macicy,
• pozycję kolankowo-łokciową (pośladki uniesione wysoko, głowa i ramiona ułożone na łóżku porodowym) – zmniejsza siłę skurczów partych.

Pozycje wertykalne w drugim okresie porodu

Drugi okres porodu rozpoczyna się w momencie osiągnięcia pełnego rozwarcia szyjki macicy. Na tym etapie można zdecydować się na:

• klęk podparty (z uniesioną nogą) – pomaga chronić krocze,
• pozycję półsiedzącą (na worku sako) – wykorzystuje grawitację, daje poczucie kontroli,
• pozycję kuczną (ramiona oparte o partnera) – otwiera miednicę, daje poczucie kontroli (rodząca czuje, jak wyłania się główka dziecka), pomaga chronić krocze.

Aby lepiej przygotować się do aktywnego porodu, warto już w ciąży czytać poradniki dla rodziców. Istotne znaczenie mają również praktyczne zajęcia w szkole rodzenia, w czasie których nauczymy się zmieniać pozycje i świadomie wpływać na przebieg porodu.

autor: Sandra Habrych

Artykuł Pozycje porodowe – które ułatwiają poród? pochodzi ze strony Dorota Fryc | Spotkania Położnicze.

Spis rzeczy:

1. Folia malarska – przykrywamy kanapy lub/i łóżko oraz podłogę.
2. Grzejnik – potrzebny szczególnie w zimnych mieszkaniach/domach – mama i dziecko po porodzie szybko wychładzają się.
3. Zamrożone butelki z wodą 1,5 l i 0,75 lub wypełniona wodą zamrożona prezerwatywa i wkład do lodówki turystycznej – jako chłodzące okłady na krocze lub macicę.
4. Duże podpaski i majtki jednorazowe – do kupienia np. w aptece – dla rodzącej.
5. Coś do picia i lekkie przekąski na czas porodu – chociaż zazwyczaj Kobiety tylko piją.
6. Miska na łożysko (zwykła).
7. Ubranka dla dziecka.
8. Pieluszki jednorazowe lub wielorazowe dla Malucha.
9. Ręczniki lub duże pieluchy (flanela lub tetra) do owinięcia dziecka i ogrzania po porodzie.
10. Kosmetyki do pielęgnacji dziecka – o ile rodzice będą chcieli myć/kąpać dziecko – nie ma takiego zalecenia, ani potrzeby.
11. Jedzenie w lodówce na czas po porodzie – może pojawić się wilczy głód kobiety rodzącej, a czasami położnych oraz ojca dziecka.
12. Można kupić w lumpeksie prześcieradła do wyłożenia nimi foli.
13. Ulubiona koszula na czas porodu dla mamy oraz skarpetki na nogi z ABS – kobieta nie będzie się kleić do folii, ani nie pośliźnie się na niej.
14. Basen do porodu – o ile kobieta zamierza z niego korzystać – w przeciwnym razie nie jest na liście rzeczy do porod.

Jak myślicie dużo czy mało jest rzeczy po stronie Rodziców?

Artykuł Spis rzeczy do porodu pochodzi ze strony Dorota Fryc | Spotkania Położnicze.